loslaten reis Zweden
Kids

Loslaten: mijn 11-jarige zoon ging op uitwisseling naar Zweden

Loslaten, als ouder begint dit eigenlijk al op de dag van de geboorte. De navelstreng wordt doorgeknipt en het eerste moment van loslaten is begonnen. Er zullen nog vele loslaatmomenten volgen. In rap tempo, kan ik je vertellen. Beetje bij beetje wordt je kind steeds zelfstandiger en ik vind het een prachtig proces om mee te maken. Natuurlijk heb ik als moeder ook zo mijn moeilijke momenten. Neem bijvoorbeeld de allereerste schooldag van de oudste. Het moment waarop hij (gelukkig) heel vrolijk op zijn stoeltje in de kring zat en ik met tranen in mijn ogen naar hem zwaaide en dacht: ‘Mannetje, wat word je groot!’. Nou, ‘peanuts’ was dat moment, vergeleken bij wat ik een paar weken terug heb meegemaakt. Oudste Zoon (11 jaar en in groep 7 inmiddels) ging op uitwisseling naar Zweden. Voor een week. Alléén in een gastgezin. Slik!

Loslaten is je kind de mogelijkheid geven om te groeien

Loslaten is je kind de mogelijkheid geven om te groeien. Dit klinkt makkelijker dan gezegd voor elke ‘diehard’ moeder. Toch voelt dat voor mij ook zo. Op het moment dat Oudste Zoon thuiskwam met het verhaal dat er een uitwisseling naar Zweden zou komen en hij mee wilde, was mijn eerste reactie automatisch: ‘Je bent pas 11! Wat als er iets fout gaat? Wat als je heimwee krijgt? Een week??? Help!’. Allemaal gedachten die door mijn hoofd schoten, maar die ik voor mij hield. Mijn mond zei:’Wow, wat leuk! Zou je dat graag willen?’. Waarop Oudste Zoon vol enthousiasme begon te vertellen waarom hem dit zo leuk leek. Door zijn enthousiasme werd ik ook enthousiast en zag ik wat voor kans dit voor hem was. Voor mij zou het een ultiem moment van loslaten worden, maar wat zou hij erdoor kunnen groeien! Dat gaf voor mij de doorslag om hem toestemming te geven om mee te gaan.

Voorbereiden op de reis naar Zweden

De voorbereiding vanuit school was erg goed. In de klas werd door de juf (die het project mede organiseerde) veel gepraat over de reis. Weet je nu al dat je last hebt van heimwee? Dan is het misschien niet zo verstandig om mee te gaan. Iedereen die mee wilde gaan, moest een motivatiebrief schijven. Zo moesten de kinderen goed nadenken waarom ze graag aan het ‘Little scientists building’ project in Zweden mee wilden doen.

Oudste Zoon wilde graag Zweden leren kennen. Een nieuwe omgeving ontdekken en nieuwe mensen leren kennen. In zijn brief schreef hij dat hij gemakkelijk contact maakt met andere kinderen en dat dat een voordeel is op zo’n reis. Zeker weten! Uiteindelijk gingen er vijf jongens naar Göteborg, Zweden. Drie juffen zouden hen tijdens de reis begeleiden, zodat wij ze met een gerust hart zouden kunnen loslaten. Er kwam een informatieavond voor de ouders van deze vijf kinderen en we konden een lijstje gaan maken met dingen die we voor de reis moesten regelen! Toestemmingsformulieren werden ingevuld en we kregen de contactgegevens van het gastgezin waarin hij terecht zou komen. Het eerste contact werd gelegd en dankzij FaceTime ging alles nog een beetje makkelijker. (Lees: fijn dat mama kon zien hoe die mensen, waar hij een week bij zou logeren, eruit zagen en horen hoe ze leefden)

Ultiem loslaten op Schiphol

‘Je gaat toch niet huilen hè?’, zei Manlief op de avond voor het ultieme loslaatmoment. ‘Nou, ik denk het niet’, antwoordde ik, terwijl ik het dekentje op de bank nog wat meer over mij heen trok. Ik had geen flauw idee of ik zou gaan huilen. Ik dacht het niet, want in de dagen daarna zou er een nieuwe keuken bij mij worden geïnstalleerd. Genoeg afleiding dus en stiekem ook wel fijn om een paar dagen een kind minder te hebben. Een paar dagen hè, daarna moest hij wel weer terugkomen;)

Om 5:15 haalden we alle kinderen uit bed, trokken ze de kleding aan die al voor hen klaar lag en vertrokken naar Schiphol. Daar verzamelden we met alle andere ouders, kinderen en de juffen bij die rood-witte blokken. Gespannen, maar vol enthousiasme, liepen de kinderen naar de vertrekhal. Met in hun kielzog de ouders, die net zo gespannen en enthousiast waren. Op weg naar het moment van loslaten. Op weg naar een ervaring die we allemaal nooit meer zouden vergeten.

Nee, ik heb niet gehuild bij het afscheid. Misschien zat er een traan in mijn ogen. Wel kriebelde mijn buik van trots en spanning. Nog een laatste keer zwaaien, nadat hij door de douane was gegaan. Ultiem loslaten. Maar ik was ook benieuwd naar wat deze reis met hem zou doen. Hoeveel zou hij gegroeid zijn straks? Zou hij veranderd zijn?

loslaten uitwisseling zweden

Daar gaat hij dan!

Bij thuiskomst was hij…

in eerste instantie erg moe. ‘Maar mam, ik kan voortaan gewoon elke dag om 21:30u naar bed hoor, want dat deed ik daar ook. Ik moest om 6:00 opstaan en dat ging prima!’, was één van de eerste dingen die hij vertelde toen hij thuis was. Ik zei dat ik er even over na zou denken en vroeg hem naar wat hij allemaal had gedaan. Elke dag zelf (met de jongen uit het gastgezin) met de bus naar school. ‘Ja, het Engels praten ging goed.’ ‘Nou mam, ik had het gewoon zo leuk, dat ik vergat je een bericht terug te sturen.’ ‘Die pizza was echt superlekker mam, heb je ook weleens een steenovenpizza gegeten?”We zijn ook naar een museum geweest, echt superleuk: een soort Nemo maar dan ook met levende dieren.’ En zo bleef de stortvloed met verhalen maar over mij heenkomen. Fantastisch!

Of hij veranderd is? Ik vind dat hij een stukje zelfverzekerder is geworden. Hij is wel gegroeid in zelfstandigheid, maar dat zie ik helaas nog niet terug in behulpzaamheid in huis bijvoorbeeld;) Wel durft hij meer te zeggen wat hij vindt en vraagt hij verduidelijking als hij bijvoorbeeld niet begrijpt waarom hij straf krijgt. Eerst werd hij gewoon nog bozer en liep hij weg. Ik denk dat de komende tijd nog wel zal blijken hoe hij er precies door gegroeid is. Het is in ieder geval een ervaring die hij de rest van zijn leven meeneemt. Hij heeft nog steeds via FaceTime contact met het gastgezin. En wie weet…gaan we wel een keer terug naar Zweden! Maar dan met zijn vijven. Niet loslaten, maar vasthouden en koesteren!

Ben je benieuwd hoe hun week is verlopen? Neem dan een kijkje op hun blog.

 

 

Previous Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply