hardlopen
Lifestyle

Hardlopen: de Vrijstad Vianen Loop 2017

Terwijl mijn ene voet zich voor de andere zet, geniet ik al zwetend van de natuur om mij heen. De frisse wind in mijn gezicht verfrist ook mijn gedachten. Problemen zie ik dan weer als uitdagingen en oplossingen komen aangevlogen door de plotseling verschenen ‘openingen’ in mijn hoofd. Maar meestal denk ik tijdens het hardlopen gewoon niks. Het is mijn cadeautje voor mijzelf, een stukje tijd voor mij alleen. Geen kinderen om mij heen, geen werk dat ligt te lonken en geen huishouden dat mij aanstaart. Nee, tijdens het hardlopen is het Geja-tijd.

Hardlopen: als tiener had ik er een gruwelijke hekel aan!

Overigens ben ik niet altijd een hardloopfanaat geweest. Als tiener had ik nooit gedacht dat ik ooit langer dan een minuut zou kunnen hardlopen. Ik had een gruwelijke hekel aan de Coopertest en elke keer als de gymleraar deze op het programma had staan, zonk de moed mij in de schoenen. Het grootste gedeelte van de Coopertest legde ik lopend en klagend af. Nee, hardlopen zou ik nooit kunnen. Hardlopen was de grootste onzin die ik mij maar kon bedenken. Ik deed wel aan sport hoor, alleen noemde ik het zelf geen sporten. Ik deed aan stijldansen en heb vele wedstrijden gedanst. Misschien is de enige connectie tussen hardlopen en het dansen als tiener wel het bewegen op muziek. Alhoewel, die oordopjes laat ik inmiddels ook thuis. Ik neurie een deuntje in mijn hoofd en voilà, daar gaan mijn benen.

Hardlopen na een blessure: hoe kreeg ik mijn vertrouwen terug?

Sinds ik een jaar geleden een blessure aan mijn plantaris had gekregen, werd hardlopen voor mij steeds moeilijker. De combinatie van mijn wil om gewoon 10 kilometer te blijven rennen, een pijnlijke kuitspier en peesaanhechting, bleek geen succes. Nadat ik weer pijnloos kon traplopen en wandelen, probeerde ik te gaan hardlopen. Elk pijntje dat ik voelde, had het vermogen om mij te laten stoppen met hardlopen. Mijn vertrouwen in mijn lichaam was weg. De gedachte dat ik niet kon hardlopen kwam na al die jaren weer terug in mijn hoofd.

Kerst 2016 had ik er genoeg van. De kerstkalkoen bleek op mijn kont te zijn geland en ik werd moe van mijzelf. Ik besloot mij aan te melden bij de loopgroep van Fit-ing. Nooit gedacht dat ik in een groepje met andere lopers zou gaan hardlopen, maar wat is het een goede beslissing geweest! Rustig aan beginnen en luisteren naar mijn lichaam zijn mijn leerpunten van de afgelopen maanden geweest. Langzaam merkte ik dat mijn lichaam het gewoon kon. Dat niet elk pijntje betekende dat ik een blessure had. En was het wel een pijntje of zat het gewoon in mijn hoofd? Want ook dat gebeurde: ik voelde pijn, maar op het moment dat ik mij concentreerde op wat ik nou voelde, bleek er helemaal niets aan de hand te zijn.

Vrijstad Vianen Loop 2017

Dankzij Janine van Fit-ing kreeg ik weer vertrouwen in mijzelf. Vertrouwen dat ik wel kon hardlopen. Ik besloot de keus te maken om tijdens de Vrijstad Vianen Loop 2017 geen 10 kilometer, maar 5 kilometer te gaan lopen. Ik durfde de lat voor mijzelf lager te leggen, maar ergens voelde het toch nog als falen. Als iemand nu ook vraagt of ik zondag de vijf of tien loop, leg ik gelijk uit waarom het geen tien is. Stom, alsof een goede vijf lopen, geen prestatie is!

Inmiddels heb ik stiekem mijn doel verlegd. Van ‘uitlopen’ naar ‘binnen een bepaalde tijd lopen’. Tja..die drang is bijna niet te stoppen.

Zondag 9 april is het zover: de Vrijstad Vianen Loop, georganiseerd door Fit-ing. Voor de eerste keer vindt dit loopevenement in Vianen plaats. De weersvoorspellingen zijn goed, mijn voorbereiding was goed en ik ben er klaar voor: mijn eerste 5 km na een prut blessurejaar. Het wordt prachtig weer voor een stukje Geja-tijd.

keep running

 

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply